ชีวิตที่ผ่านไปเร็ว ช้า  หมุนไป แต่ไม่เคยยอมหมุนมาบ้างเรย

ในความรู้สึก เดิมๆอย่างนี้

บางครั้ง ก้อกลับมาแค่ความทรงจำของเรา

สิ่งที่ไม่อยากเป็น แต่สุดห้ายก้อทำอะไรไม่ได้

หยุดไว้ไม่ได้ ปล่อยไป

ปล่อยไป

ผ่านไปแล้ว

ได้แต่ปล่อยไป

นอน หอ ทีวี

สนุก เบื่อ

บางอย่าง

ส้ม

ไม่รู้

องุ่น

ดำ

หยุด

สงสาร

เที่ยว

ช่วย

ไม่

ยังงัย

ไม่มี

ทำไง

ดี

สม

มั้ง

มัน

วาง

ป่าว

 

มากกก

ขี้เกียจทำงานระ อยากเล่นเน็ตอย่างเดียวเรย

วันนี้ตื่นเช้า มาทำงานถึงออฟฟิศตอน 10โมง

เคยวางแผนไว้ในใจว่า จะทำอะไรบางอย่าง

ลึกๆในใจมันเริ่มเตือนว่า ให้เริ่มได้แล้ว

เดือนหน้านี้ล่ะนะ จะค่อยๆ เริ่มละค่ะ

โปรเจคใหย่เรย น่าจะประมาน 4 ปี

ถ้าเสร็จแล้วคงได้เอามาลงนะ

หวังว่านะ

สู้ๆๆๆเว่ย

อย่าลืมนะ สาวิณี

 

 

ตื่นเช้ามาก้อโทหาแม่ อาบน้ำ มาทำงาน นั่งทำงานจนปวดตา

เพราะจ้องแต่คอม

สายตาเริ่มแย่มากละ

ว่างๆต้องไปตัดแว่นไหม่ละ

ตอนนี้ ประเทศไทย เกิดการประท้วงค่ะ มีม๊อบพันธมิตร นปก นปช

แต่คาดว่าอีกไม่นานก้อคงจะเสร็จสิ้น

วันนี้ก้อเป็นวันที่สอง ที่รัฐบาล ประกาศราชบัญญัติภาวะฉุกเฉิน

ขอพระเจ้านำ ทุกฝ่ายด้วยเถิดค่ะ

 

เด๋วแม่จะไปสุโขทัย อยากไปด้วยจังแต่ต้องทำงาน ยังไงก้อขอให้แม่เดินทางโดยสวัสดิภาพนะเจ๊ อิอิ

คิดถึงพ่อด้วยนะ

 

ง่วงนอนจัง กลับบ้านดีก่า โฮะๆๆๆๆ

ไปไหนดีน้าวันนี้  เบื่อๆ   อยากไปเที่ยว

 

 

อามจะเตรียมตัวให้พร้อมนะคะ แล้ววันนึง สิ่งดีๆที่อามทำจะทำให้คนรอบข้างมีความสุขนะ 

 

เคยร้องไห้ข้างในม้ย

เคยเจ็บแล้วทำอะไรไม่ได้มั้ย

เคยทำอะไรไม่ได้ม้ย

เคยทำอะไรไปแล้วก้อไม่มีความหมายมั้ย

เคยหวังดีกับใครแล้วเค้ามองไม่เห็นม้ย

เคยรักใครมั้ย

เคยอยากให้ใครเปลี่ยนมั้ย

เคยสงสารคนที่เค้าตาบอดมั้ย

เคยรุสึกอยากเจ็บแทนคนอื่นมั้ย

เคยรุสึกมั้ยว่าทำไมมันไม่เกิดกับเรา

เคยมั้ย

เคยมั้ย

เคยเหนคนที่รุสึกเหมือนเราแล้วสงสารเค้ามั้ย

เคยอยากแบกความทุกไว้คนเดวมั้ย

 

 

 

 

วันนี้วันที่ 11 กรกฎาคม ยังคงทำงานอยู่ที่เดิม สิ่งแวดล้อมในชีวิตก็ยังคงแบบเดิม

ที่พักก็ยังเป็นที่เดิม ชีวิตเหมือนจะเดินไปบนทางที่ซ้ำซาก และไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นเรย

แต่กลับไม่มีเวลาเหลือให้ตัวเองซักเท่าไหร่ หมดไปกับอะไรต่างๆรอบตัวมากมาย

 

ง่วงนอนมากเรย เมื่อคืนนอนดึกมาก ตี4 แต่ก็ยังอุส่าสะดุ้งตื่นมาตอน7โมงครึ่ง เพื่อดูนาริกาว่ากี่โมงแล้วกลัวจะไปทำงานสาย

ทั้งๆที่ก้อมาสายเป็นปกติอยู่แล้ว ถึงจะรีบแค่ไหนก้ออกจาหอก่อน9โมงไม่ค่อยจะได้เรย

 

7โมงครึ่งที่สะดุ้งตื่นแล้ว ก้อนอนต่อถึง8โมงหลังจากอาบน้ำแต่งตัวก้อเสร็จก่อน9โมงนะ แต่ชุดวันนี้ดันต้องมัดโบว์ที่เอวอีก

ใช้เวลามัดจน9โมง10 อารมจากสดชื่น ก้อกลายเป็นหงุดหงิดแต่เช้า เพราะว่าผูกโบว์ไม่ได้แก้แล้วแก้อีก  สุดท้ายต้องเดินไปผูกไป เพราะสายแล้ว

ก้อได้โบว์เบี้ยวๆ ที่คิดเอาเองว่าน่ารักแล้ว

 

อิอิ

 

ไม่ค่อยได้เขียนไดอะรี่เรย เพราะว่ากลับหอไปก้อหลับ เหนื่อยมากเรย การทำงานนี่มันหมดพลังงานมากเรยเนอะ

หมดพลังงานทั้งร่างกาย และจิตใจ

 

ช่วงนี้ก้อเริ่มๆอ่านอะไรใหม่ๆ ได้นิดหน่อย เริ่มเรียนภาษา เริ่มไต่ความฝัน ที่แต่ก่อน เคยมองว่ามันสูง

แต่ตอนนี้ ถ้ายังมองว่ามันสูง เราก้อคงจะได้แต่มองคนอื่นเค้าเดินไปตามความฝัน โดยที่เราไม่ได้ทำล่ะมั้ง แต่เรื่องนี้ยังคงเป็นแค่อากาศ ยังไม่มีอะไรที่สัมผัสเป็นรูปเป็นร่างได้เรย

ดีแล้ว เพราะเราก้อคงทำของเราเงียบๆแบบนี้ต่อไป แล้วเมื่อเราพร้อม และคิดว่ามันน่าจะพร้อมแล้ว เราก้อคงจะได้ภูมิใจที่จะบอกกับใหครๆ ถึงความฝันหลายๆอย่างของเรา

แต่ถ้ามันไม่ได มันก้อคงจบลงเงียบๆ ดีแล้วหล่ะ เนอะ

 

ช่วงนี้ติดเกมทริกเตอร์อีก เฮ่อ ตอนแรกก้อเล่นโก้สเกม มั่วๆ แต่ก้อมีคนบอกทริคเตอร์สนุกก่า ก้อเรยลองเล่น เปนไงล่ะ ติดเกมซะงั้น

 

คิดถึงเพื่อนๆ คิดถึงมหาลัย คิดถึงสังคมที่ไม่ต้องลำบากแบบนี้

นั่งดูรูปเพื่อนๆ ในสเปซนี้ สมัยยังละอ่อนก่านี้ ก้อเรยอยากจะ อัพ เสปซขึ้นมาซะงั้น รุสึกหายไปนาน

 

อยากไปเจาะลิ้น แต่กลัวเจาะแล้วเป็นใบ้ 555  กลัวแผลติดเชื้อด้วย ขนาดหูยังใส่ตุ้มหูได้แค่เงินแท้อย่างเดว นอกนั้น แพ้หมดเรย

เซง..

เบื่องาน

เบื่อ

 

อยากไปทิเบต

อยากไปมัลดิฟ

อยากไปญี่ปุ่น

อยากไปเกาหลี

อยากไปอังกิด

อยากไปเวียดนาม

อยากไปสะพานพุด

อยากไปดูหิ่งห้อย

อยากไปปาย

อยากไปดอย

อยากไปสวนส้มที่มีส้มเยอะๆ

อยากไปคอนเสริต

อยากไปจตุจัก ในวันที่ไม่มีแดดร้อน และฝนไม่ตก

อยากไปเกาะ

อยากวังหลัง

อยากไปท่าพระจันทร์

อยากไปอีกหลายที่มากมาย ขอพระเจ้าช่วยให้ได้ไปด้วยค่ะ 

 

ช่วงนี้ก้อยังไปโบสแถวรามเหมือนเดิม อยากกลับโคราชไปเยี่ยม คจ.โคราชจังเรย

คิดถึงหลายๆคนที่นั่น คิดถึงป้าอัม อาจาร แล้วก้อ พี่หนึ่งด้วย

 

แค่นี้ก่อนดีกว่า ง่วงนอนแล้ว เฮ่อ ไดอะรี่นัมเบอร์วัน จบ

 

 

 

 

 

 

 เหนื่อย อยากหยุด แต่เพราะ ชีวิตยังหายใจอยู่ ถ้าเราหยุด เราจะไปอยู่ตรงใหน เราไม่อยากเป็นอย่างนี้ แล้วเราจะทำอะไรได้  เลือก ไม่ได้ หรือไม่ได้เลือก